سرکوب آزادی بیان در خارج از کشور از دنیای واقعی تا جهان مجازی توسط زندانیان سیا…

‫سرکوب آزادی بیان در خارج از کشور از دنیای واقعی تا جهان مجازی توسط زندانیان سیاسی سابق

در روزهاي گذشته گزارشی در مورد حملات سایبری سازمان یافته توسط گروهی از زندانیان سیاسی سابق، از جمله آقایان کوهیار گودرزی، سلمان سیما، بهزاد مهرانی، امید دانا … (و چندی پیش توسط آرش سیگارچی) به صفحه سپیده دم منتشر نمودیم. ‬http://goo.gl/FrJCB0

مهوش علاسوندی مادر محمد و عبدالله فتحی دو برادر جوان که در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۰در اصفهان اعدام شدند در مورد هجوم سلمان سیما به سخنرانان و تلاش برای گرفتن میکروفن از آنها و همچنین هل دادن همسرش بیژن فتحی می‌گوید: این ویدیو نشان از نفوذ عناصر اصلاح طلب حکومت ننگین اسلامی ضد انسانی در میان اپوزیسیون! در تورنتو است که اگر اپوزیسیون! واقعی و در مبارزه علیه رژیم اسلامی ضد بشری حساس و گوش بزنگ بود باید از نهاد مادران علیه اعدام پشتیبانی می کردند و این نیروهای نفوذی اصلاح طلبان را محکوم و از بین خود طرد و هر دسته و گروهی که با آنها کار می کند ( مانند «شورای ملی» ) و … را نیز مورد سئوال قرار داده و از آنها بخواهند که در مورد همکاری خود با اصلاح طلبان موضع خود را شفاف و طی یک بیانیه رسمی اعلام نمایند زیرا که این برنامه به دعوت «شورای ملی» بود . و اگر شاخه شورای ملی در تورنتو خود سر این کار را می کند نیز مشخص باشد و یا اینکه از بالا دستور می گیرد و در مجموع موضع شورای ملی در رابطه با اصلاح و همکاری با آنها مشخص شود!

***

حال مجددا باید پرسید آیا انتشار سخنان دکتر منوچهر رزم‌آرا، وزیر بهداشت دولت بختیار در مورد حمایت‌های مالی‌ هاشمی‌ رفسنجانی‌ از اپوزیسیون خارج از کشور و از جمله «شورای ملی»، انگیزه‌ای برای حمله به سایت سپیده دم نبوده است؟

گفتگوی دکتر رزم آرا وزیر بهداشت دولت دکتر شاپور بختیار آخرین نخست وزیر رژیم مشروطه سلطنتی ایران با سهیل پرهیزی مدیر سایت سپیده دم را در لینک زیر ببینید:

http://j.mp/1uHItIu

قطعا وقت آن‌ رسیده که بار دیگر فعالان سیاسی آزادی‌خواه، پدیده سرکوب آزادی بیان در داخل و خارج از کشور توسط زندانیان سیاسی سابق را مورد تحقیق و تفحص قرار دهند و علت‌ها را ریشه یابی‌ نمایند. زندانیان تواب که پس از خروج از کشور با نقاب‌ اپوزیسیون به اسم مبارز، فعال سیاسی، فعال حقوق بشر، …فعالیت می‌نمایند اما در شرایط حساس، طبق دستور بازجوی خود عمل می‌نمایند.

جهت اطلاع کارمند ایرانی‌ فیسبوک و آندسته از کارمندان تلویزیون‌های فارسی زبان خارج از کشور که با این کمپین افترا و تهمت علیه اینجانب شرکت کردند و زمینه را برای فحاشی و تهدید علیه گردانندگان سایت سپیده دم باز نمودند، می‌رسانم، گزارشی مبسوط در این رابطه تهیه و به سازمان‌های بین المللی مدافع حقوق بشر از جمله عفو بین الملل، فدراسیون بین المللی جامعه‌های حقوق بشر، بنیاد مارتین انالز، فرانت لاین دیفندرز، … ارسال شد و شخصا به همراه وکیل خود مجدانه پیگیری خواهم نمود تا بار دیگر این چنین شاهد سرکوب آزادی بیان در فضای مجازی از سوی حامیان دولت جمهوری اسلامی نباشیم.

سهیل پرهیزی
۲۲ آذر ۱۳۹۳ – ۱۳ دسامبر ۲۰۱۴

آیا به نظر شما انتشار سخنان دکتر منوچهر رزم‌آرا، وزیر بهداشت دولت بختیار در رابطه با حمایت‌های مالی‌ هاشمی‌ رفسنجانی‌ از اپوزیسیون خارج از کشور و از جمله «شورای ملی»، انگیزه‌ای برای حمله به گردانندگان سایت سپیده دم نبوده است؟

گفتگو با دکتر رزم آرا وزیر بهداشت دولت دکتر شاپور بختیار آخرین نخست وزیر رژیم مشروطه سلطنتی ایران را در لینک زیر ببینید:

http://j.mp/1uHItIu

سایت ویکیپدیا، پروژهٔ «تواب سازی» را اینطور شرح داده است:

سیاست تـَوّاب‌سازی در زندان‌های دهه شصت جمهوری اسلامی ایران اجرا می‌شد و زندانیان سیاسی توسط بازجویان و مدیران زندان‌ها، تـَوّاب می‌شدند. به جز توبه مذهبی، تواب‌سازی شامل وادار زندانی به نفی گذشته‌اش و حتی انجام اعمالی علیه هم‌رزمانش می‌شد. مثلاً گاه توابین باید در شکنجه یا اعدام هم‌کیشان سابق‌شان شرکت می‌کردند. این عمل فراتر فرایند هویت‌زدایی و فرهنگ‌زدایی (شستشوی مغزی) می‌رفت. گرفتن اقرار تلویزیونی نیز از توابین بسیار رواج داشت.

از شکنجه برای تواب‌سازی استفاده می‌شد و تواب‌ها پس از شکنجه باید مصاحبه‌ای جهت ابراز پشیمانی و ندامت از کارهای گذشته خود می‌کردند و اسلام می‌آوردند. توابین پس از آن فعالانه به امر سرکوب سایر زندانیان سیاسی و همکاری با زندان می‌پرداختند مانند شرکت در جوخه اعدام و تیرخلاص زدن، جاسوسی و گزارش دادن از اعمال زندانیان دیگر (هم مخفیانه و هم علنی -که تاثیر بدتری بر روحیه دیگران داشت)، انتشار نشریه در زندان، گشت خیابانی رفتن همراه پاسدارها برای شکار مبارزان بیرون زندان. این امر موجب افزایش فضای رعب و وحشت در زندان، شکستن فضای مبارزاتی در زندان و بی‌اعتمادی زندانیها به یکدیگر نیز می‌شد.

بر اساس تحقیقات یرواند آبراهامیان، «بیش‌تر بازجویان از میان طلّاب و روحانیون جوان که در حوزه‌ها تعلیم اسلامی دیده و یا هنوز می‌دیدند انتخاب می‌شدند.»

در این دوره اسدالله لاجوردی (۱۳۱۴ – ۱۳۷۷) که دادستان انقلاب و رئیس زندان اوین بود، در اشاره به همین سیاست، زندان‌های جمهوری اسلامی را «دانشگاه‌های انسان‌سازی» نامید.‬


‫سرکوب آزادی بیان در خارج از کشور توسط زندانیان سیاسی سابق‬

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: